🪔 उपवास-सण

🌾 बैसाखी / विषु / बिहू / पुथांडु (मेष संक्रांती — सौर नववर्ष) 2027

✍️ ज्योतिषाचार्य आदित्य धर द्विवेदी · 🔎 अंतिम समीक्षा: · 🧮 गणना-पद्धती

13-14 एप्रिल — सूर्याचा मेष राशीत प्रवेश; पंजाबची बैसाखी (पीक-खालसा), केरळचा विषु (विषुक्कणि), आसामचा बोहाग बिहू, तमिळ पुथांडु, बंगालचा पोहेला बोइशाख, ओडिशाची महा-विषुव (पणा) संक्रांती, बिहार-नेपाळचे सतुआनी/जुड-शीतल; गंगास्नान, नवे धान्य.

बैसाखी / विषु / बिहू / पुथांडु (मेष संक्रांती — सौर नववर्ष) 2027 ची तिथी
बुधवार, 14 एप्रिल 2027
🌅 सूर्योदय5:57 AM
⭐ अभिजित मुहूर्त—
🌇 सूर्यास्त6:46 PM
⛔ राहुकाळ (टाळा)12:21 PM – 01:57 PM
वेळ दिल्ली (IST) चे, Swiss Ephemeris-गणना, उदया-तिथि नियम। चंद्रोदय/सूर्योदय प्रत्येक शहर मध्ये वेगळा होतो आहे —

दरवर्षी 13-14 एप्रिलला सूर्य मेष राशीत प्रवेश करतो — मेष संक्रांती; हे भारताच्या सौर पंचांगाचे नववर्ष आहे आणि अर्ध्या देशातील सर्वात मोठा पीक-सण: पंजाब-हरियाणात **बैसाखी** (रब्बी कापणी, 1699 मध्ये खालसा पंथाची स्थापना), केरळमध्ये **विषु** (विषुक्कणि — सकाळी डोळे उघडताच शुभदर्शन, कैनीट्टम), आसाममध्ये **बोहाग (रोंगाली) बिहू** (सात दिवस — गोरु, मानुह, गोसाईं बिहू), तमिळनाडूत **पुथांडु** (चित्तिरै 1), बंगालमध्ये **पोहेला बोइशाख** (हालखाता), ओडिशात **महा-विषुव/पणा संक्रांती**, बिहार-मिथिला-नेपाळमध्ये **सतुआनी/जुड-शीतल**, नेपाळमध्ये **नववर्ष (बैसाख 1)**, हिमाचलमध्ये **बिशु**, उत्तराखंडमध्ये **बिखौती**.

घरातील स्त्रिया या दिवशी नव्या धान्याचे (गहू-सत्तू-आंबा-पणा) पदार्थ करतात; गंगास्नान/नदीस्नान, सूर्याला अर्घ्य, दान (सत्तू-पाणी-घडा — उन्हाळ्याचे दान), नवे कपडे; बैसाखीला भांगडा-गिद्धा व गुरुद्वारा, विषुला विषुक्कणि-सद्या-फटाके, बिहूला पीठा-लारू व बिहू-नृत्य. वर या वर्षीच्या मेष संक्रांतीची तिथी (संक्रांती-काळानुसार 13 किंवा 14 एप्रिल); खाली प्रत्येक प्रदेशाचा विधी, साहित्य, कथा, पक्वान्ने.

महत्त्व — हे व्रत चा

खगोल: सूर्य निरयन मेषेत — वैदिक सौरवर्षाचा आरंभ (महाविषुव — एकेकाळी दिवस-रात्र समान असण्याचा बिंदू, अयनांशामुळे आता 14 एप्रिलच्या आसपास); सौर पंचांगे (तमिळ, मल्याळम, बंगाली, आसामी, ओडिया, पंजाबी-नानकशाही, नेपाळी विक्रम-सौर) सर्व येथूनच गणना करतात; संक्रांती सूर्यास्तानंतर झाली तर पर्व दुसऱ्या दिवशी (14) — वरची तिथी याच नियमानुसार.

बैसाखी 1699: गुरू गोबिंद सिंग यांनी आनंदपूर साहिब येथे खालसा पंथाची स्थापना केली (पंज प्यारे) — शिखांसाठी जणू धार्मिक नववर्ष; 1919 चे जालियनवाला बाग हत्याकांडही बैसाखीलाच; शेतकऱ्यांचा रब्बी कापणीचा उत्सव — «जट्टा आई बैसाखी»; हरिद्वार-ऋषिकेशमध्ये मेष संक्रांतीचे गंगास्नान (सत्ययुगाच्या आरंभाची मान्यता); गंगावतरणाशी जोडलेली गंगा-सप्तमी वेगळी.

विषु: सकाळी सर्वांत आधी «कणि» (कृष्णाची प्रतिमा, कोन्नाची (बहाव्याची) पिवळी फुले, तांदूळ, फळे, सोने-नाणी, आरसा, दिवा — उरुलीमध्ये) पाहणे = वर्षभर समृद्धी; वडीलधाऱ्यांकडून कैनीट्टम (नाणी); बिहू: गायीची पूजा (गोरु बिहू — कापणीनंतर), नवे वर्ष (मानुह बिहू — वडीलधाऱ्यांना गमोसा), बिहू-गीते-नृत्य (ढोल-पेपा), पीठा; पुथांडु: कणि (तमिळ), मांगा-पचडी (सहा रस), पंचांग-श्रवण; पोहेला बोइशाख: हालखाता (नवी वही), प्रभातफेरी (कोलकाता), पंता-भात (बांगलादेश).

पूजा-पद्धत (टप्प्याटप्प्याने)

हा सौर नववर्षाचा घरगुती विधी आहे — सर्व प्रदेशांतील सामायिक भाग (स्नान-सूर्य-नवे धान्य-दान) आधी, मग बैसाखी/विषु/बिहू/पुथांडु/पोहेला बोइशाख/सतुआनीची आपापली रीत.

  1. सामायिक: ब्रह्ममुहूर्तावर/सूर्योदयाला स्नान (नदीत — हरिद्वारची गंगा, ब्रह्मपुत्रा, कावेरी, महानदी — किंवा घरी गंगाजल घालून), सूर्याला अर्घ्य (पाणी-लाल फुले-अक्षता, «ॐ घृणि सूर्याय नमः»), नवे/स्वच्छ कपडे; घरच्या देव्हाऱ्यात कुलदेवता/विष्णु-सूर्य पूजा, नव्या पंचांगाची/कॅलेंडरची स्थापना (पंचांग-श्रवण — वर्षफल वाचन); पितरांना पाणी; दान — सत्तू, पाण्याचा घडा, पंखा, छत्री, गूळ, चणे (उन्हाळ्याच्या सुरुवातीचे दान), अन्न-वस्त्र.
  2. बैसाखी (पंजाब-हरियाणा-दिल्ली): सकाळी गुरुद्वारा — कीर्तन, अरदास, लंगर (खालसा सिरजना दिवस — निशान साहिब बदलणे, नगर-कीर्तन); शेतात कापलेल्या पिकाची पहिली पेंढी, «जट्टा आई बैसाखी» — भांगडा-गिद्धा, ढोल, जत्रा (तलवंडी साबो, आनंदपूर); घरी खीर, कडाह प्रसाद आणि पिवळा गोड भात, सरसोंचा साग-मक्याची रोटी (हंगामातील शेवटची), लस्सी; हिंदू कुटुंबांत सूर्यपूजा, गंगास्नान, नव्या पिकाचा गहू देवाला.
  3. विषु (केरळ): आदल्या रात्री विषुक्कणि मांडणे — उरुलीत (पितळेच्या थाळीत) कच्चे तांदूळ, कोन्नाची फुले (कणिक्कोन्ना — बहावा), काकडी-फणस-आंबा-केळी, सोन्याचा दागिना, नाणी, आरसा (वाल्कण्णाडि), नवे कापड, ग्रंथ, निलविलक्कु — कृष्ण/गुरुवायूरप्पन यांच्या मूर्तीसमोर; सकाळी घरातील ज्येष्ठ स्त्री सर्वांत आधी कणि पाहते, मग एकेकाचे डोळे मिटवून त्याला कणिसमोर आणते (पहिले दर्शन); कैनीट्टम — मोठ्यांनी लहानांना नाणी देणे; विषु-सद्या (विषुक्कट्टा, मांगा-पचडी — सहा रस), फटाके (विषुप्पडक्कम), गायी-पक्ष्यांना कणीचा अंश; शबरीमला-गुरुवायूर येथे विषुक्कणि-दर्शन.
  4. बोहाग/रोंगाली बिहू (आसाम): चैत्र संक्रांतीला (13 एप्रिल — बिहू-1) «गोरु बिहू» — गायी-बैलांना नदीत न्हाऊ घालणे, हळद-उडीद-दुधी भोपळा-वांगे वापरून, नवे दोर, «लाउ खा, बेंगेना खा…» हे गीत; मेष संक्रांतीला (14 — बिहू-2) «मानुह बिहू» — स्नान, नवे कपडे, वडीलधाऱ्यांना गमोसा देऊन नमस्कार (बिहुवान), पीठा (तीळ-नारळ), लारू, दही-चिडा (दही-पोहे); तिसरा «गोसाईं बिहू» — घरातील देवता, नामघर; सात दिवस बिहू-नृत्य (ढोल-पेपा-गगना), हुसोरी (घरोघरी गीत-आशीर्वाद), मुकोली बिहू; बिहू-मंच.
  5. पुथांडु (तमिळनाडू): आदल्या रात्री «कणि» — ताटात फळे (आंबा-फणस-केळी), फुले, सुपारी, सोने-चांदी, आरसा, नवे पंचांग; सकाळी कणि-दर्शन, स्नान, मंदिर, «पंचांग-पड़नम» (वर्षफल श्रवण), मांगा-पचडी (कैरी-कडुनिंब-गूळ-मिरची-मीठ-चिंच — सहा रस = जीवनातील सहा चवी), वडई-पायसम, मदुरैच्या मीनाक्षी मंदिरात चित्तिरै-तिरुविळाचा आरंभ; तमिळ नववर्षाची शुभेच्छा «इनिय पुत्ताण्डु नल्वाळ्त्तुक्कळ्».
  6. पोहेला बोइशाख (बंगाल-त्रिपुरा-बांगलादेश): सकाळी प्रभातफेरी (रवींद्रसंगीत «एसो हे बोइशाख»), नवे कपडे (लाल-पांढरी साडी), लक्ष्मी-गणेश पूजा व **हालखाता** — व्यापाऱ्यांची नवी वही (स्वस्तिक-सिंदूर), ग्राहकांना मिठाई-कॅलेंडर; घरी पायेस-लुची-मिष्टि, कालीघाट-दक्षिणेश्वर; बांगलादेशात मंगल-शोभायात्रा (ढाका), पंता-इलिश; «शुभो नोबोबोर्षो».
  7. पणा/महा-विषुव संक्रांती (ओडिशा): «पणा» (बेल-दही-गूळ-दूध-केळ्याचे सरबत) करून तुळशी-वृंदावनावर घडा टांगणे (बसुंधरा-थेकी — उन्हाळ्यात रोपाला थेंब-थेंब पाणी), छतुआ (सत्तू) दान, हनुमान जयंती (ओडिशात याच दिवशी), झामु-यात्रा (अग्नि-पथ), नवे ओडिया वर्ष; सतुआनी/जुड-शीतल (बिहार-मिथिला-नेपाळ-तराई): सत्तू-गूळ-आंब्याची चटणी-टिकोरा, «जुड़-शीतल» ला वडीलधारी मुलांच्या डोक्यावर शिळे पाणी शिंपडतात (शीतलतेचा आशीर्वाद), झाडा-रोपांना पाणी, घर सारवणे; नेपाळमध्ये नववर्ष (बैसाख 1) — भक्तपूरची बिस्केट-जात्रा, स्नान-दान.
  8. उत्तराखंड-हिमाचल-काश्मीर: बिखौती (उत्तराखंड — जत्रा, गंगा-अलकनंदा स्नान, नवे धान्य), बिशु/बैसाखी (हिमाचल — देव-जत्रा), नवरेह (काश्मिरी पंडित — चैत्रात, सौर नववर्षापेक्षा वेगळा); तेलुगू-कन्नड लोकांचा उगादी चैत्र शुक्ल प्रतिपदेला (चांद्र) — तो या पानाचा विषय नाही; सर्वत्र सत्तू-पाणी-आंबा असे नवे धान्य.

📿 बैसाखी / विषु / बिहू / पुथांडु (मेष संक्रांती — सौर नववर्ष) कैसे करा — विस्तृत विधि, सामग्री checklist व नियम →

पूजा-सामग्री ची सूची

स्नान-सूर्य-दानाचे साहित्य + विषुक्कणिची उरुली + बिहूचा गमोसा-पीठा + बैसाखीचा कडाह — प्रदेशानुसार यादी.

  • सामायिक: गंगाजल, सूर्य-अर्घ्यासाठी लोटा, लाल फुले-अक्षता, नवे पंचांग/कॅलेंडर, नवे कपडे, दान — सत्तू, पाण्याचा (मातीचा) घडा, पंखा, छत्री, गूळ-चणे, अन्न
  • बैसाखी: कडाह प्रसाद (कणीक-तूप-साखर), पिवळा भात (केशर), खीर, लस्सी, नव्या पिकाचा गहू; गुरुद्वारा-सेवा; भांगडा-ढोल
  • विषुक्कणि: उरुली/पितळेची थाळी, कच्चे तांदूळ, कोन्ना (बहावा) फुले, काकडी-फणस-आंबा-केळी-नारळ, सोने (दागिना), नाणी, आरसा (वाल्कण्णाडि), नवे मुंडु/कसवु, ग्रंथ, निलविलक्कु, कृष्णमूर्ती; कैनीट्टमसाठी नाणी; फटाके; सद्याचे साहित्य, मांगा-पचडी (कैरी-गूळ-कडुनिंब-मिरची)
  • बिहू: गमोसा (लाल-पांढरा विणलेला पंचा — वडीलधाऱ्यांना/पाहुण्यांना), पीठा (तिल-पीठा, नारळ-पीठा, घिला), लारू (नारळ-तिळाचे लाडू), दही-चिडा-गूळ, गायीसाठी हळद-उडीद-दुधी भोपळा-वांगे-नवा दोर (गोरु बिहू), ढोल-पेपा-गगना-टाळ, मेखेला-चादर
  • पुथांडु: कणि-ताट (फळे-फुले-सुपारी-सोने-आरसा-पंचांग), मांगा-पचडी (कैरी, कडुनिंबाचा मोहोर, गूळ, मिरची, मीठ, चिंच), वडई, पायसम, नवे पंचांग
  • पोहेला बोइशाख: नवी वही (हालखाता — लाल कापड), स्वस्तिक-सिंदूर, लक्ष्मी-गणेश, मिठाई-कॅलेंडर (ग्राहकांसाठी), पायेस-लुची, लाल-पांढरी साडी
  • पणा संक्रांती/सतुआनी: बेल-दही-गूळ-दूध-केळी (पणा), मातीचा घडा (बसुंधरा-थेकी — तुळशीवर), छतुआ/सत्तू, आंबा-टिकोरा-चटणी, गूळ; जुड-शीतलसाठी शिळे पाणी

🛍 पूजा-सामग्री व यंत्र पाहा 🙏 पूजा बुक करा

📅 आपल्या शहर चा पंचांग

सूर्योदय, चंद्रोदय, राहुकाळ व चौघड़िया — तुमचे शहर चे अचूक वेळ पासून, निःशुल्क।

पंचांग पाहा →

प्रतिज्ञा-कथा

बैसाखी 1699: गुरू गोबिंद सिंग यांनी आनंदपूर साहिब येथे सभा बोलावली आणि तलवार हाती घेऊन «एक शीर हवे» असे म्हटले — पाच जणांनी आळीपाळीने आपले शीर अर्पण केले (दया राम, धरम दास, हिम्मत राय, मोहकम चंद, साहिब चंद) — ते तंबूतून जिवंत परतले; गुरूंनी त्यांना अमृत (खंडे-बाट्याचे पाहुल) पाजून «पंज प्यारे» व खालसा पंथाची स्थापना केली, «सिंह» हे नाव व पाच ककार दिले; मग स्वतः त्यांच्याकडून अमृत घेतले — «आपे गुर चेला»; म्हणून बैसाखी हा खालसा सिरजना दिवस. 1919 मध्ये याच दिवशी जालियनवाला बाग (अमृतसर) हत्याकांड झाले — त्यामुळे हा स्मृतिदिनही आहे.

📖 बैसाखी / विषु / बिहू / पुथांडु (मेष संक्रांती — सौर नववर्ष) ची पूरी व्रत-कथा पढ़ें →

कडाह-पिवळा भात, विषु-सद्या-मांगा-पचडी, बिहू-पीठा-लारू, पणा-सत्तू, पंता-इलिश — सौर नववर्षाची ताटे

मेष संक्रांतीला प्रत्येक प्रदेशाचे «नवे अन्न» — पंजाबात नव्या गव्हाचा कडाह व खीर, केरळमध्ये विषु-सद्या व मांगा-पचडी (सहा रस — जीवनातील सर्व चवी), आसाममध्ये पीठा-लारू-दही-चिडा, तमिळनाडूत पुथांडु-सद्या, बंगालमध्ये पायेस-लुची, ओडिशात पणा-छतुआ, बिहार-नेपाळमध्ये सत्तू-आंबा; उन्हाळ्याची सुरुवात — थंड, कच्चे, सत्तू-दही-बेलाचे पदार्थ.

  • बैसाखी: कडाह प्रसाद (कणीक-तूप-साखर समप्रमाणात), पिवळा गोड भात (केशर-बेदाणे), खीर, छोले-भटुरे/पुरी, लस्सी, सरसोंचा साग (हंगामातील शेवटचा), नव्या गव्हाची पोळी-गूळ
  • विषु: विषुक्कट्टा (तांदूळ-नारळ-दुधाचा वाफवलेला पदार्थ — पहिला पदार्थ), मांगा-पचडी/वेप्पम्पू-पचडी (कैरी-कडुनिंब-गूळ-मिरची — सहा रस), विषु-सद्या (परिप्पु-सांबार-अवियल-थोरन-कालन-एरिश्शेरी-पायसम), फणस-आंब्याचे पदार्थ (चक्का-प्रधमन), पप्पडम-केळी
  • बिहू: पीठा — तिल-पीठा (तांदळाच्या पिठाच्या गुंडाळीत तीळ-गूळ), नारळ-पीठा, घिला-पीठा, सुंगा-पीठा (बांबूत); लारू (नारळाचे/तिळाचे लाडू), दही-चिडा-गूळ, चुरमुरे, बोरा-तांदूळ, मासोर-टेंगा (मासे — काही घरांत), बिहू-भोज
  • पुथांडु: मांगा-पचडी (कैरी + कडुनिंबाचा मोहोर + गूळ + मिरची + मीठ + चिंच — गोड-कडू-आंबट-तिखट-खारट-तुरट), वडई, पायसम, पोळी, भात-सांबार-रसम-अवियल; फणस-आंबा
  • पोहेला बोइशाख: पायेस, लुची-आलूर दम, संदेश-रसगुल्ला-मिष्टि दोई, माछ (बंगालमध्ये उत्सवाचे जेवण), बांगलादेशात पंता-भात (शिळा भात-पाणी) + इलिश + भर्ता
  • पणा संक्रांती/सतुआनी/जुड-शीतल: पणा (बेल-दही-गूळ-दूध-केळी-काळी मिरी), छतुआ/सत्तू (जव-चणे — गूळ किंवा मीठ-कांद्यासोबत), आंब्याची चटणी-टिकोरा, शिळा भात-दही (जुड-शीतल — शिळे अन्न म्हणजे थंडावा), खीर; नेपाळ: सेल-रोटी, दही-चिउरा

वेगळा-वेगळा इलाक़ों ची रीत

एकच सूर्य-संक्रांती, आठ नावे — पंजाबचा ढोल, केरळची कणि, आसामचा गमोसा, बंगालचा हालखाता, ओडिशाचे पणा, बिहारचे सत्तू, तमिळांची पचडी, नेपाळचे नववर्ष.

पंजाब-हरियाणा-दिल्ली-हिमाचल प्रदेश (बैसाखी): गुरुद्वारांमध्ये खालसा सिरजना — नगर-कीर्तन, निशान साहिबची सेवा, अखंड पाठ, लंगर (आनंदपूर साहिब, तलवंडी साबो-दमदमा साहिब, अमृतसर); शेतकऱ्यांचा भांगडा-गिद्धा, जत्रा (पिंजोर, हरियाणातील जींद-कर्नाल), «जट्टा आई बैसाखी»; हिंदू कुटुंबांचे हरिद्वारला गंगास्नान (मेष संक्रांतीचे महास्नान), सूर्यपूजा, नवा गहू; हिमाचलमध्ये «बिशु/बैसाखी» — देव-जत्रा (कुल्लू-मंडी), रिवालसर; दिल्ली-गुडगावमध्ये गुरुद्वारा व बैसाखी-जत्रा.
केरळ (विषु): विषुक्कणि — उरुलीत तांदूळ-कोन्ना-फळे-सोने-आरसा-दिवा कृष्णासमोर, पहाटे डोळे मिटून कणि-दर्शन (घरातील ज्येष्ठ स्त्री सर्वांना आणते), कैनीट्टम (मोठे लहानांना नाणी देतात — मंदिरातही), विषुप्पडक्कम (फटाके), विषु-सद्या (विषुक्कट्टा-मांगा-पचडी), पक्ष्यांना-गायींना कणीचे तांदूळ; शबरीमला (विषु-दर्शन — मंदिर उघडते), गुरुवायूर, त्रिशूर-वडक्कुन्नाथन येथे विषुक्कणि; मलबारमध्ये विषु + «विषु-वेला» (मंदिर-उत्सव).
आसाम-ईशान्य भारत (बोहाग बिहू): रोंगाली/बोहाग बिहू — सात दिवस (चैत्र संक्रांतीच्या गोरु बिहूपासून): गोरु बिहू (गायींचे स्नान-पूजा), मानुह बिहू (नववर्ष — गमोसा, वडीलधाऱ्यांना नमस्कार, नवे कपडे, पीठा-लारू), गोसाईं बिहू, कुटुम-बिहू (नातेवाईक), मेला-बिहू; बिहू-नृत्य (मेखेला-चादर, ढोल-पेपा-गगना-टाळ-टोका), हुसोरी (घरोघरी आशीर्वाद-गीते), मुकोली बिहू (मोकळ्या मैदानात), बिहू-मंच (गुवाहाटी लताशिल); मिश्र रूपे — बंगाली (पोहेला बोइशाख), मणिपूर (चैराओबा — सौर नववर्ष, अन्नाचा नैवेद्य), त्रिपुरा (बुइसु), अरुणाचल-मिझोराममध्ये आपापले वसंतोत्सव.
तमिळनाडू-कर्नाटक-आंध्र (पुथांडु): तमिळ पुथांडु (चित्तिरै-1) — कणि-दर्शन, मंदिर (मीनाक्षी-चित्तिरै तिरुविळा, श्रीरंगम), पंचांग-पडनम (वर्षफल), मांगा-पचडी, नवे कपडे, वडीलधाऱ्यांचे आशीर्वाद, कोलम (रांगोळी); श्रीलंका-सिंगापूर-मलेशियातील तमिळ लोकही; कर्नाटक-आंध्र-तेलंगणात नववर्ष **उगादी**ला (चैत्र शुक्ल प्रतिपदा — चांद्र, मार्च-एप्रिल) — मेष संक्रांतीला «विषु/सौर संक्रमण» निमित्त तुळू-कोडव लोकांचा «बिसु परबा» (मंगळुरू-कोडगू — कणिसारखी «बिसु-कणि»).
बंगाल-ओडिशा-त्रिपुरा-बांगलादेश (पोहेला बोइशाख / पणा संक्रांती): बंगाल: पोहेला बोइशाख — प्रभातफेरी, हालखाता (व्यापारी — कालीघाट-दक्षिणेश्वरमध्ये वहीपूजन), नवे कपडे, «शुभो नोबोबोर्षो», मिष्टि, बंगाली भोजन; बांगलादेश (राष्ट्रीय सण) — ढाक्याची मंगल-शोभायात्रा (युनेस्को), रमना-बटमूलचे छायानट-गायन, पंता-इलिश, बोइशाखी-जत्रा; ओडिशा: महा-विषुव/पणा संक्रांती — पणा, बसुंधरा-थेकी, छतुआ-दान, हनुमान जयंती, झामु-यात्रा (दंड-नाच), मेरु-यात्रा (चैत्र-दंडाची सांगता), नवे ओडिया वर्ष; त्रिपुरा: बुइसु/पोहेला बोइशाख.
बिहार-झारखंड-उत्तराखंड-नेपाळ (सतुआनी / जुड-शीतल / बिखौती / नववर्ष): बिहार-झारखंड: सतुआनी (सतुआ संक्रांती — सत्तू-गूळ-आंबा-टिकोरा, गंगास्नान, सूर्याला-पितरांना सत्तू), मिथिलेत «जुड़-शीतल» (दुसऱ्या दिवशी — वडीलधारी मुलांच्या डोक्यावर शिळे पाणी घालतात, झाडा-रोपांना पाणी, शिळा भात-दही, घर सारवणे, «शीतल राहा»); उत्तराखंड: बिखौती (बिखोत) — गंगा-अलकनंदा स्नान, द्वाराहाट-स्याल्दे जत्रा, नवे धान्य; नेपाळ: नववर्ष (बैसाख-1, सौर विक्रम संवत) — राष्ट्रीय सुट्टी, भक्तपूरची बिस्केट-जात्रा (रथयात्रा, लिंगो-स्तंभ), थिमीची सिंदूर-जात्रा, स्नान-दान; तराईत सतुआनी-जुड-शीतल.
🙏 तुमचे घर ची रीत इससे वेगळा आहे? येथे लिखिए

दादी-नानी पासून सुनी रीत, कथा, गीत किंवा पकवान — 2-4 पंक्तियाँ; हम पढ़कर तुमचे इलाक़े चे नाव पासून याच पन्ने वर जोड़ेंगे (फ़ोन दिखेगा नाही — सिर्फ़ पूछने चे साठी)।

प्रत्येक भेजी रीत आधी वाचली जाते आहे — अश्लील/विज्ञापन/ग़लत बात नाही जुड़ती।

क्या करा, क्या न करा

✅ क्या करा

  • संक्रांतीच्या दिवशी नदीत/घरी स्नान, सूर्याला अर्घ्य, नवे पंचांग, नवे कपडे; वडीलधाऱ्यांचे आशीर्वाद (कैनीट्टम/गमोसा/शगुन)
  • नवे धान्य आधी देवाला-पितरांना — गहू/सत्तू/तांदूळ; उन्हाळ्याचे दान — सत्तू, पाण्याचा घडा, पंखा, छत्री
  • आपल्या प्रदेशाची रीत — विषुक्कणि पहाटे सर्वांत आधी, गोरु बिहूला गायीची पूजा, हालखात्याला लक्ष्मी-गणेश, पणा-थेकी तुळशीवर
  • गुरुद्वारा/मंदिर-सेवा, लंगर-सद्यात गरिबांना भोजन; बिहू-भांगडा नृत्यात कुटुंबाचा सहभाग
  • पीक व शेतकऱ्यांचा सन्मान — नव्या पिकाबद्दल कृतज्ञता

❌ क्या न करा

  • संक्रांती-काळाच्या आसपास (पुण्यकाळ) भांडण-खोटे बोलणे-कर्ज देणे-घेणे नको (लोकमान्यता); विषुला कणिच्या आधी दुसरे काही पाहू नये
  • फटाक्यांबाबत (विषु) व नृत्य-जत्रांमध्ये असुरक्षितता-नशा नको; गायी-बैलांना त्रास नको (बिहूला तर त्यांचा सन्मान)
  • पूजेच्या ताटात शिळे अन्न/मांस नको (उत्सवाचे जेवण वेगळे); पंचांग-कॅलेंडरचा अनादर नको
  • मेष संक्रांतीची «चांद्र नववर्षाशी» (उगादी/गुढीपाडवा/नवसंवत्सर) गल्लत करू नये — ते चैत्र शुक्ल प्रतिपदेचे, हे सौर
  • उन्हाळ्यातील दान विसरू नये — सत्तू-पाण्याचा घडा-छत्री हे या दिवसाचे मुख्य पुण्य

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

बैसाखी/विषु/बिहू 2027 मध्ये कधी आहे — 13 की 14 एप्रिल?

वर या वर्षीच्या मेष संक्रांतीची तिथी दिली आहे — सूर्याच्या मेष-प्रवेशाचा क्षण सूर्यास्तानंतर असेल तर पर्व दुसऱ्या दिवशी (बहुधा 14 एप्रिल; कधी 13); बैसाखी-विषु-पुथांडु-पोहेला बोइशाख-पणा संक्रांती एकाच दिवशी; बोहाग बिहूतील गोरु बिहू एक दिवस आधी (चैत्र संक्रांती) आणि मानुह बिहू मेष संक्रांतीला; जुड-शीतल सतुआनीच्या दुसऱ्या दिवशी; आपल्या प्रदेशाचे पंचांग पडताळून घ्या.

बैसाखी आणि खालसा यांचा काय संबंध?

1699 च्या बैसाखीला गुरू गोबिंद सिंग यांनी आनंदपूर साहिब येथे पंज प्यारांना अमृत पाजून खालसा पंथाची स्थापना केली — म्हणून शिखांसाठी बैसाखी हा खालसा सिरजना दिवस (नानकशाही कॅलेंडरमध्ये वैसाख-1); गुरुद्वारांमध्ये नगर-कीर्तन, अखंड पाठ, लंगर; त्याचबरोबर रब्बी कापणीचा शेतकऱ्यांचा सण — दोन्ही एकाच दिवशी.

विषुक्कणि म्हणजे काय आणि ती कशी मांडावी?

«कणि» = वर्षाचे पहिले दर्शन — वर्ष शुभ जावे म्हणून विषुच्या पहाटे डोळे उघडताच शुभ वस्तू पाहणे; रात्री उरुलीत (पितळेच्या थाळीत) कच्चे तांदूळ, कोन्नाची (बहाव्याची) पिवळी फुले, काकडी-फणस-आंबा-केळी-नारळ, सोन्याचा दागिना, नाणी, आरसा (ज्यात कणि व आपला चेहरा दिसतो), नवे कापड, ग्रंथ, पेटता निलविलक्कु — कृष्ण/गुरुवायूरप्पन यांच्या मूर्तीसमोर; पहाटे घरातील ज्येष्ठ स्त्री आधी पाहते, मग सर्वांचे डोळे मिटवून त्यांना आणते; नंतर कैनीट्टम (नाणी).

बिहूचे सात दिवस कोणते?

बोहाग/रोंगाली बिहू: 1 गोरु बिहू (चैत्र संक्रांती — गायी-बैलांना न्हाऊ घालणे, पूजा), 2 मानुह बिहू (मेष संक्रांती — नववर्ष, स्नान, नवे कपडे, गमोसा देऊन नमस्कार, पीठा), 3 गोसाईं बिहू (घरातील देवता/नामघर), 4 तातोर बिहू (माग-वस्त्र), 5 नांगोलोर बिहू (नांगर-अवजारे), 6 घरोसिया-जीबोर बिहू (पाळीव प्राणी), 7 चेरा बिहू (सांगता) — क्रम व नावे प्रदेशानुसार बदलतात; पूर्ण सात दिवस बिहू-नृत्य-हुसोरी.

मांगा-पचडीत सहा रस का?

तमिळ पुथांडु व केरळच्या विषुच्या पचडीत कैरी (आंबट), कडुनिंबाचा मोहोर (कडू), गूळ (गोड), मिरची (तिखट), मीठ (खारट), चिंच/कच्चे केळे (तुरट) — सहा चवी = जीवनातील सुख-दुःख सर्वांचा स्वीकार; नव्या वर्षाच्या पहिल्या घासात — उगादी-पचडीतही (तेलुगू-कन्नड) हाच भाव (कडुनिंब-गूळ).

हालखाता म्हणजे काय?

बंगालच्या व्यापाऱ्यांची पोहेला बोइशाखला सुरू होणारी नवी वही (लाल कापडात बांधलेले «हालखाता») — लक्ष्मी-गणेश पूजेसह पहिले पान स्वस्तिक-सिंदुराने, जुन्या उधारीचा हिशोब बंद, ग्राहकांना दुकानात बोलावून मिठाई-कॅलेंडर; कालीघाट-दक्षिणेश्वरमध्ये वहीपूजन; उत्तर भारतातील दिवाळीच्या चोपडा-पूजनाचे बंगाली रूप.

🔔 याद दिलाएँ — प्रत्येक व्रत पासून एक दिवस आधी

आपला WhatsApp नंबर लिखिए — प्रत्येक बड़े व्रत-त्योहार पासून एक दिवस आधी तिथी, मुहूर्त आणि सामग्री-सूची चा संदेश मिळेल। मुफ़्त, कभी देखील बंद करून शकते आहेत।

संदेश Nakshtra Tak ची कडे पासून आएगा; नंबर कोणत्याही आणि ला नाही दिया जातो।

📲 सहेलियों-परिवार ला WhatsApp वर भेजें

🌎 परदेशात बैसाखी / विषु / बिहू / पुथांडु (मेष संक्रांती — सौर नववर्ष) 2027: अमेरिका · कॅनडा · यूके · ऑस्ट्रेलिया · यूएई · कतार · सौदी अरेबिया · कुवेत · ओमान · बहरीन · सिंगापूर · मलेशिया · न्यूझीलंड · दक्षिण आफ्रिका · मॉरिशस · फिजी · नेदरलँड्स · जर्मनी · आयर्लंड

हे देखील पढ़ें: मकर संक्रांति/पोंगल/लोहडी/माघ बिहू · चैत्र नवरात्री/गुडी पडवा/उगादी (चंद्र नवीन वर्ष) · ओणम (केरळ) · हनुमान जयंती

⚠️ हे वर्णन विविध प्रदेशांच्या पारंपरिक रीती व लोकमान्यतेवर आधारित आहे; आपल्या कुळाची-कुटुंबाची व प्रदेशाची रीत सर्वोपरि आहे. संक्रांतीची तिथी (13/14 एप्रिल) संक्रांतीचा क्षण व प्रादेशिक पंचांगानुसार — आपल्या प्रदेशाचे पंचांग पडताळून घ्या.

🌐 Read this page in English · ← सर्व उपवास-सण · संपूर्ण उत्सव-दिनदर्शिका